Theebuikenland. Da klinkt gezellig, maar hoe komen we eraan?

Want achter die keurige thee zit een verhaal dat heel wat beter bij carnaval past. Daarvoor moeten we terug naar het Loon op Zand van vroeger. Naar de schoenmakerij, de leerlooierij en de mensen die daar hun brood verdienden. En ja, die thee komt zo. Eerst even werken.

Veel leer. En veel thee.

In de tijd dat de leerindustrie hier haar hoogtijdagen beleefde, werd er in Loon flink wat leer gelooid. Dat werk was niet bepaald gezond. Bij het looien kwamen schadelijke stoffen vrij en dus moest er iets gebeuren om het personeel te beschermen.

Het advies van toen? Veel thee drinken. Men dacht dat de thee de schadelijke stoffen zou neutraliseren. Oftewel: er moest gewerkt worden, maar er moest vooral ook flink worden doorgedronken. Thee, voor de duidelijkheid. We zijn nog aan het werk.

Zo krijgt die naam Theebuikenland ineens een heel andere klank. Die thee was niet zomaar voor de gezelligheid. Ze hoorde bij het werk en bij de mensen van het dorp. En wie de hele dag thee moet drinken, heeft aan één bescheiden kopje natuurlijk een heel karwei.

Van huis uit was het thee

De werknemers namen een kruik thee mee naar de fabriek. Maar in het verhaal dat in Loon wordt verteld, zat er nog een kleine omweg tussen de voordeur en de werkvloer: de kroeg.

Veel werknemers stopten daar om de thee te verruilen voor drank. Daarna gingen ze door naar het werk. De kruik kwam dus keurig aan op de plaats van bestemming. Alleen de thee had onderweg ergens een afslag gemist.

Van huis uit was het thee. Laten we het daarop houden.

Tilburg had de kruik al te pakken

Toen Loon een carnavalsnaam zocht, wilde men dan ook iets met die kruiken doen. Een mooi aanknopingspunt, zou je zeggen. Alleen lag Tilburg dwars. Nou ja, niet letterlijk. Maar de naam Kruikenzeikers was daar al in gebruik.

Daar sta je dan. Wel een kruik, wel een verhaal, maar de buren hebben de naam al. Gelukkig hadden we nog iets over: de thee. En zo werd Loon op Zand ergens in de jaren zestig Theebuikenland.

Een naam met de leerindustrie als achtergrond, thee als hoofdrolspeler en een tussenstop die het verhaal nét wat minder geschikt maakt voor een folder van de theehandel.

Dus, zijt ge ook een Theebuik?

Dat zijn we met carnaval allemaal. Ge hoeft er geen leer voor te looien en ook geen kruik voor leeg te drinken. Zodra Loon op Zand Theebuikenland wordt, hoort die naam bij ons hele dorp.

En vraagt er iemand waar die naam vandaan komt? Dan kunt ge het keurig uitleggen: dat heeft met de leerindustrie te maken en met de thee die het personeel moest drinken.

Over die tussenstop bij de kroeg vertellen we daarna wel verder.